Fi znów oberwała od psa, tym razem od suki, która przez ostatni miesiąc matkowała jej, wylizywała całą, pilnowała bardzo. Sytuacja jak z filmu szpiegowskiego: Suka przyniosła małej zabawkę i rzuciła jej pod pysk. Fi ruszyła się lekko i to było powodem do ataku. Na szczęście zajście miało miejsce tuż obok mnie. Fi oczywiście popiszczała chwilę, dostała smakołyk, wykonała kilka komend i postanowiła podejść do suki… Mam kilka hipotez na  zachowanie  małej, ale jestem ciekawa Waszych pomysłów- dlaczego Fi prawie natychmiast stara się podejść do psów, które są agresywne w stosunku do niej?

Wściekłam się, bo jest duże prawdopodobieństwo, że socjalizację z psami szlag mi trafi. Małą zabrałam od razu do weterynarza na antybiotyk  i wróciłam  z nią na plac- nie można dopuścić do złego kojarzenia miejsca przykrości. Mała wydaje mi się psem z żelaza. Jej odporność na stres nie ma granic. Jednak teraz prawdopodobieństwo, że będzie wykazywać agresję do psów, czy choć do wybranych typów psów jest bardzo, bardzo duże. To, czego teraz nie widać, może wrócić w przyszłości.  Pozostaje socjalizować, socjalizować, socjalizować i jak najwięcej kontaktów z delikatnymi psami. Przyznam szczerze, że nie widziałam jeszcze tak wielu przypadków agresji wobec szczeniaka. Powodów może być kilka: Fi zachowuje się dość dominująco, a poza tym wygląda nietypowo- nie ma zbyt wielu bullków na ulicach i psy ich nie znają.  Fi w ramach pocieszenia pomagała pierwszy raz poprowadzić mi psie przedszkole. Jej pomoc oczywiście ograniczała się do ładnego siedzenia mi przy nodze, kiedy tłumaczyłam coś kursantom zgromadzonym w ciasnym kółeczku i do chodzenia przy nodze po placu, kiedy pooglądałam i pomagałam ćwiczącym. Zachwyca mnie jej koncentracja.  Chyba ją to dowartościowało- szczeniak instruktor. Potem bawiła się z psami. Bawi się nadal ładnie, a może nawet ładniej- bawi się  bardzo delikatnie- żaden pies jeszcze nie pisnął w zabawie- nawet York, któremu próbuje zdejmować papiloty  i trzyma go za kubraczek. Styl jej zabawy to styl łowcy- podczołguje się i wyskakuje do psa, lubi być goniona, jeśli goni i dogoni, szczypie w tył grzbietu ( łowczarekJ). Jeśli partner jest dużo szybszy  i biega, robiąc kółka, nieruchomieje przyczajona i czeka, żeby kolega podbiegł  bliżej – wtedy dopiero startuje.